önce kelimeler terketti
kocaman bir boşluğu
kapatır oldu dudaklarım
şimdi peltek bir yalnızlık
anlaşılır bir suskunluk tadıyor dilim

bir kıyı kenti gibi yaşamak istiyordum
kıyıda bir kent gibi yaşamak düştü avuçlarıma hep eksik yağdı yağmurlar yüzümü
ıslatmak gözyaşlarıma
düştü aksanı bozuk çiçek demetlerinden umduğum medet
ellerimden kora düştü"

ya bir devrik cümle gibi
yanlış anlaşılmaya müsait yaşadım
ya bir dipnot gibi hep
çizgi altında kaldı hayatım

kanamalı yara olup sızdı içime gün
eksik kalmış düş ortalarına uyandırıldım kalabalıkta yitik çocuk endişesiyle
arayışın tedirginliği büyüttü gözlerimi"

kirpiklerimde bulutların en karası
değdirdim ve bir şimşeğin alazında
tutuştu dünya

yüreğimde intihar resimleri
bittim ve gittim
kibritçi kızdan
ödünç alınmış masalın
son sayfası gibi
kapandı gözlerim....