Fırtınalı hayatımın ortasında

En güzel zamanda çıktın karşıma

Zannedemeyeceğin kadar hasrettim sana

Aşkın imkânsız mı bana

 

Hasret kalmışken sensizliğe sevgine

Ansızın tekrardan çıktın karşıma

Kelimeler yetersiz kaldı anlatmaya

Anlatamadım sana rüyalarımı

Nereye baktıysam aşkınla yandığımı

 

Sevgime seni inandıramazken,

En güzel rüyalar seninleyken,

Ne olur benim yerime kendini koysan

İlk ve son aşkımın sen olduğunu anlasan,

 

Çaresizce sana yalvarırken,

O güzel gülümsemen için

Kaç kere ölmem gerek söyle, o iki kelimeyi duymam için…

 

Seviyorum seni deyip ben olman için,

Engel tanımazken bu kalbim senin için,

Virane olmuş,  yanmış bu kalbim; senin eserinken,

İnan ki yoksan sen, vazgeçmişimdir kendimden,

Yarınlar sensiz olmasın diye hayata yalvarırken,

O iki kelime dökülsün dilinden,

Riyakâr dünyadan göçüp gitmeden…

 

İnanmak zor olmasın,

Ne olur dinle kalbinin sesini,

Anla artık bak ben varım orada,

NEDENSİZCE SEVDİM BEN SENİ…

 

 

Hakan ÇEVİK…